Denk nou eens heel goed na…je kent hem op het moment dat je dit schreef nog maar 3 weken..Natuurlijk voegt hij nou net dat ene toe wat je mist.. En dat is dat onbekende gevoel van zenuwachtig, spannend, wat na een paar jaartjes in het rl ook zo gewoontjes is als nu.
Ikzelf moet met hetzelfde bijltje hakken. Maar ik bedenk me gewoon HOE is sl ben ingegaan, waar IK een zwak voor heb en of het de spanning van het onbekende is, of gewoon de ware.
Daarbij gaan we af op wat ze vertellen, terwijl je wanneer je het hoofd er later weer bijziet, misschien een hele rare bijsmaak krijgt. Weten wij veel. En we zijn ook nog eens tevreden met ons leventje hier. Waarom zouden we dat opgeven. Voor het gevoel gebegeerd te worden als ware het de hevige verliefdheidsgevoelens? Als hij de ware mocht zijn, en mocht je leven verder niet op orde zijn, lopen de dingen heus wel zoals ze moeten lopen. En van de andere kant, zo;n terugpratende fantasie, die zegt wat we willen horen, dat mag toch wel? Ik weet het eigenlijk ook niet. Wel ben ik waarschijnlijk niet bereid daar mijn goede leven voor op te geven.